Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014



«…Γιατί δεν πάει άλλο με τους γονείς μας να
πληρώνουν για τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, για άλλα λειτουργικά του
σχολείου. Να μην έχουν τα σχολεία μας τα απαραίτητα για να λειτουργήσουν,
καθηγητές, βιβλία, θέρμανση, να μην έχουμε δωρεάν μετακινήσεις. Γιατί στο
μέλλον μας δε χωράνε οι ουρές των ανέργων και η δουλειά για λίγους μήνες και
χωρίς δικαιώματα! Γιατί θέλουμε ένα σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα
εξοντώνει, που δεν θα κοιτάει την τσέπη των γονιών μας, αλλά θα προσφέρει
ολόπλευρη μόρφωση σε όλα τα παιδιά». (από την  ανακοίνωση – κάλεσμα
15μελών, 5μελών και Συντονιστικών Αγώνα Σχολείων)


της Αλκμήνης
Ψιλοπούλου

Στην Σύρο μετις ιδιορρυθμίες της, οι φοιτητές ανάγκασαν τους τοπικούς κυβερνήτες-δηλαδή τον
δήμο- να καθίσει μαζί τους στο ίδιο τραπέζι και να κουβεντιάσει, με αφορμή το
ηχορυπαντικό «πάρτι» που προκάλεσε σκληρές και άστοχες κουβέντες από την πλευρά
του δημάρχου… 

Ωστόσο το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η σπουδάζουσα και φοιτητιώσα
νεολαία μας, σίγουρα δεν είναι το πού θα κάνουν τα πάρτι τους οι φοιτητές.

Οι μαθητές δύο γυμνασίων του νησιού, όπως και οι συμμαθητές τους σε ολόκληρη
την Ελλάδα, βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, λέγοντας  «όχι στο Νέο Λύκειο».

Μαθητές, φοιτητές, καθηγητές, γονείς, πάλι σε αναβρασμό. Οι παιδεμένοι
εκπαιδευόμενοι πάλι στους δρόμους, πάλι σε κόντρα με τους κυβερνητικούς που
βλέπουν όπως πάντα εχθρικά τη νεολαία και της κουνάνε το δάχτυλο, για να είναι
«καλά παιδιά» και να «διαβάζουν τα μαθήματά τους»… Επαναλαμβάνοντας
μονότονα  αυτά  που μας έλεγαν εδώ και δεκαετίες οι γονείς μας, «μάθε
παιδί μου γράμματα», σε εποχές όπου η καταπολέμηση του αναλφαβητισμού ήταν
προτεραιότητα.

Από τότε, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Τα κοινωνικά δεδομένα έχουν
αλλάξει. Ο αναλφαβητισμός, θεωρητικά τουλάχιστον, έχει καταπολεμηθεί. Τώρα
βγαίνουν στρατιές μορφωμένων-ανέργων νέων από τις σχολές. Ιδιαίτερα στη χώρα
μας, που η παιδεία δεν ήταν ποτέ συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας, αλλά και
ποτέ δεν προσέφερε έστω την στοιχειώδη ακαδημαϊκή γνώση. Χαρακτηριστικό είναι
ότι σύμφωνα με τα στοιχεία «σήμερα περίπου ένας στους έξι υποψηφίους σπουδάζει
αυτό που επιλέγει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η πρώτη επιλογή του αποτελεί και
τη σχολή των ονείρων του, αφού, εξαιτίας της κρίσης, πολλοί υποψήφιοι επιλέγουν
σχολές της πόλης τους αναγκαστικά, αφού λεφτά δεν υπάρχουν για σπουδές σε άλλη
πόλη» (www.tvxs.gr 4-11-014)

Επιπλέον, η Ελλάδα παρουσιάζει και τη χειρότερη επίδοση στις προσλήψεις ανέργων
νέων μεταξύ των χωρών – μελών της ΕΕ, ενώ τα επαγγέλματα με την μεγαλύτερη
απορροφητικότητα στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας των νέων είναι οι πωλητές
καταστημάτων, οι υπάλληλοι ξενοδοχείων και οι σερβιτόροι…

Έγινε δηλαδή αυτό που έλεγε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου ότι θα γίνουμε τα
γκαρσόνια της Ευρώπης…

Το μεγάλο αγκάθι στην παιδεία μας ήταν και είναι το περιεχόμενο της μάθησης.
Κάτι που δεν το έχει αγγίξει κανένας από αυτούς που κυβερνούν, αλλά και κανένας
από την αριστερή αντιπολίτευση. Στην πραγματικότητα, ο εκπαιδευτικός μας
μηχανισμός δεν παράγει τίποτα. Ούτε γνώση -η πλειοψηφία της μαθητιώσας και
σπουδάζουσας νεολαίας έχει άγνοια της ιστορίας της χώρας μας- ούτε προοπτικές
για να καλυφθούν οι παραγωγικές μας ανάγκες. Είναι αδιανόητο, για παράδειγμα,
να μην έχουμε πανεπιστημιακές σχολές για την αγροτική και κτηνοτροφική
παραγωγή, την ναυτιλία και την ιχθυοκαλλιέργεια, τον τουρισμό που είναι η
«βαριά μας βιομηχανία»… Είναι απαράδεκτο να μην έχουμε πανεπιστημιακές
σπουδές  νεοελληνικής λογοτεχνίας και ποίησης, τη στιγμή που Πανεπιστήμια
της Αγγλίας έχουν τμήματα σπουδών για τον Καβάφη, το Σεφέρη και το Ρίτσο…

Μέχρι λοιπόν οι
ιθύνοντες να βάλουν τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, η παιδεία μας θα
παράγει στρατιές ανέργων και απαίδευτων σερβιτόρων.
Πηγή www.logotypos.gr 11-11-014

- Copyright © Touareg Blue -