Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

παλιό αλλά επίκαιρο

Είναι τελευταία μέρα της αποκριάς, αλλά εγώ αποκριά δεν είδα και δεν κατάλαβα. Λίγοι οι μασκαράδες, άκεφος ο κόσμος, μόνο τα ελαφρώς στημένα καρναβάλια έχουν μείνει για να μας πούνε ότι τάχα όλα είναι καλά, ωραία και χαρούμενα. Και προφανώς, οι στολές και τα άρματα δεν πρόλαβαν να φρεσκαριστούν και να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να τα σατιρίσουν.
Καλά είναι τα καρναβάλια, και τα άρματα και οι στολές και οι μουτσούνες και οι περούκες και τα ζεϊμπέκια, καλά τα καρναβαλίστικα έθιμα, αλλά θέλουν λίγο ανακαίνιση βρε αδερφέ! Δεν είδα για παράδειγμα κανέναν να ντύνεται Βαρουφάκης οπλαρχηγός...

Δεν ξέρω το λένε τα τοπικά μήντια για τις καρναβαλίστικες εκδηλώσεις, πάντως εγώ χθες στην Άνω Σύρο δεν είδα εκείνη την περσινή κοσμοσυρροή, ούτε κανένα ιδιαίτερο κέφι, μόνο μια κλωτσοπατινάδα στα στενά σοκάκια του μεσσαιωνικού οικισμού.

Οι καλύτερες απόκριες που έχω περάσει στη ζωή μου ήταν πριν από χρόνια στην ορεινή Ναυπακτία, όπου εγώ και η παρέα μου βάλαμε διάφορα παλιόρουχα από τα σεντούκια των χωρικών και ξεχυθήκαμε στους δρόμους και στα σοκάκια των χωριών τραγουδώντας, σφυρίζοντας και φωνάζοντας ότι μας κατέβαινε στην κεφάλα, και οι γυναίκες των χωριών μας προϋπαντούσαν και μας καλούσαν μέσα στα σπίτια τους και μας τρατάριζαν πίτες χωριάτικες και γλυκά. Τι γλύκα και τι χαρά ήταν αυτή! Η χαρά του αυθόρμητου κεφιού, η χαρά του να ξαναγίνουμε παιδιά, παίζοντας με ασήμαντες σημαντικές μικροχαρές και ανθρώπινη γνήσια επικοινωνία. Αλλά οι καιροί αλλάζουν, δίχως να κοιτάζουν τη δική μας μελαγχολία, που λέει και το τραγούδι. Τώρα ο αυθορμητισμός έχει έλλειμμα και το κέφι είναι χρεοκοπημένο. Ο νούς μας είναι στα μεγάλα και τα σοβαρά που γίνονται και στις εξελίξεις που τρέχουν χωρίς να μας ρωτούν. Κι εμείς προσπαθούμε να τις πιάσουμε στον αέρα, σαν να είμαστε κυνηγοί πεταλούδων...Άλλοι καιροί οι σημερινοί, και βέβαια θα μου πείτε, να μην ξεσκάσουμε βρε αδερφέ από τη ζοφερή πραγματικότητα; Ναι, σύμφωνοι, αλλά να το νιώθουμε μέσα στην καρδιά μας, να μην το κάνουμε επειδή έτσι "είθισται", να μην το κάνουμε από ένα ναρκισιστικό καθήκον. Κι εδώ αναφέρομαι στις αποκριάτικες μουτσούνες που είδα στο facebook. Οι οποίες καμία χαρά δεν μου έδωσαν, ούτε και είδα σε αυτές κάποιο χιούμορ, κάποιο έξυπνο αστείο, κάποιο βωμολοχικό καλαμπούρι που να με κάνει να γελάσει τ' αχείλι μου. Ας είναι. Και του χρόνου καλύτερα!

- Copyright © Touareg Blue -