Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015


κατάπτυστο σκίτσο σε γερμανικό περιοδικό για την συνάντηση Τσίπρα-Πούτιν
"Δεν είμαστε επαίτες" απαντά ο έλληνας πρωθυπουργός

Σάλος έχει ξεσπάσει στα αρπακτικά ή Όρκ, σαν βγαλμένα από τον «Άρχοντα των δακτυλιδιών», τουτέστιν σε δανειστές, ευρωπαίους, γερμανούς κ.ο.κ., για την συνάντηση Τσίπρα-Πούτιν, που σπάει το κατεστημένο λόμπυ της «Ευρ-ασίας» (για να θυμηθούμε τον προφητικό Όργουελ) και κλίνει το μάτι προς την «Ανατολ-ασία».
Καιρός ήταν.
Στο κάτω κάτω, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια και μάλιστα αυτά είναι καλύτερα όταν δεν σου κάνει εμπάργκο η «Αρκούδα του Βορρά», λόγω της πολιτικής μυωπίας και της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς που τύφλωσε τον μονόφθαλμο τέως πρωθυπουργό μας κ. Σαμαρά.

Στο κάτω-κάτω, είμαστε περισσότερο βαλκάνιοι παρά ευρωπαίοι. Στο κάτω-κάτω, είμαστε περισσότερο ανατολίτες παρά βόρειοι. Και προπάντων, όπως είπε ο Τσίπρας στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσε με τον Πούτιν, «δεν είμαστε επαίτες», όπως χυδαία μας εμφάνισε ένα κατάπτυστο πρωτοσέλιδο γερμανικού-φυσικά-περιοδικού.
Πολλά και σημαντικά αυτά που συμφωνήθηκαν στην συνάντηση. Το σπουδαιότερο, το σχέδιο για τη δημιουργία ελληνικού αγωγού φυσικού αερίου, ένα πραγματικά αναπτυξιακό έργο που θα καταστήσει τη χώρα μας σημαντικό ενεργειακό κόμβο Ανατολής-Δύσης.
«Η Ελλάδα δεν είναι επαίτης. Είναι μια κυρίαρχη χώρα με αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμά της για μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας. «Σεβόμαστε τις δεσμεύσεις μας αλλά θα αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές μας με στόχο την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Η ελληνική δημοκρατία ενδιαφέρεται για την κατασκευή ελληνικού αγωγού για τη μεταφορά φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη, καθώς και για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Ελλάδας» είπε, και μίλησε για μια «νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη. Η Ελλάδα θα επιδιώξει να συμβάλλει ενεργά στη δημιουργία γέφυρας διαλόγου μεταξύ Ρωσίας-ΕΕ».
Ο Πούτιν από την πλευρά του είπε ότι η χώρα του ενδιαφέρεται για μεγάλες επενδύσεις αναπτυξιακών έργων στην Ελλάδα, από τα κέρδη των οποίων η χώρα μας θα μπορέσει να καλύψει μέρος της αποπληρωμής των δανείων που χρωστά. Τέτοια έργα είναι στις μεταφορές-βλέπε ΤΡΑΙΝΟΣΕ-, τις υποδομές, αγωγούς, λιμάνια, προμήθεια ενεργειακών πόρων, βιομηχανία.
Είναι γνωστό ότι εδώ και αιώνες η Ρωσία επιθυμούσε να κατέβει στη Μεσόγειο. Είναι επίσης γνωστή η σημαντική γεωστρατηγική θέση της χώρας μας σαν σταυροδρόμι Ανατολής-Δύσης. Αυτό το ρόλο είχε αναλάβει σε κάποια φάση η γείτονα Τουρκία, η οποία όμως πλέον έχει πάρει το δικό της δρόμο αποδέσμευσης από τις δυνάμεις της Δύσης. Τώρα λοιπόν, ήταν πράγματι μια μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα μας, μετά και το πρόβλημα με την Ουκρανία, να εκμεταλλευτεί αυτό της το πλεονέκτημα, εφόσον οι ευρωπαίοι εταίροι και δανειστές μας θέλουν να μας κλωτσήσουν από το καράβι, όπου νομίζαμε ότι «δεν είμαστε λαθρεπιβάτες αλλά συνεπιβάτες», όπου μας αντιμετωπίζουν ως «αποικία χρέους» και ως μπανανία ή δούλους  σε σκλαβοπάζαρο.
Στη σκακιέρα παίζουν πλέον πάνω από δυο παίκτες. Ο νέος παίκτης που λέγεται Ελλάδα και Τσίπρας,  φαίνεται να είναι ο απρόβλεπτος παράγοντας που βάζει νέους όρους στο παιχνίδι, κάτι που οι μονόπλευροι και στενοκέφαλοι γερμανοί δεν είχαν προβλέψει. Ένας νέος παίκτης που σπάει το λόμπυ των μεγάλων της Δύσης, παραμένοντας μέσα στους κόλπους της, σπάζοντας την μονοδιάστατη αναβίωση του ψυχροπολεμικού κλίματος και τα παιχνιδάκια της Δύσης με την Ουκρανία που στην πραγματικότητα ήταν η σπίθα ανάφλεξης του πολέμου στην περιοχή. Ο έλληνας πρωθυπουργός, είχε μάλιστα την τόλμη να πει ότι διαφωνεί με την λογική των κυρώσεων από τους εταίρους προς τη Ρωσία, κι ότι «δεν είναι λύση ο οικονομικός πόλεμος που οδηγεί σε ψυχροπολεμικές σχέσεις».  
Το καινοφανές σε όλα αυτά είναι ότι ο Τσίπρας φαίνεται να συνεχίζει την απόπειρα που έκανε ο Κωστάκης Καραμανλής για άνοιγμα προς τη Ρωσία, απόπειρα που προκάλεσε την πτώση του και, κατά τις φήμες, την απόπειρα δολοφονίας του.
Αλλά όπως είπα σε συζήτηση που είχα με ένα φίλο, σε ζητήματα συλλογικού συμφέροντος, έχω αχρωματοψία. Στόχος αυτή τη στιγμή είναι να γλυτώσουμε από τα αρπακτικά. Βέβαια όχι ότι και ο Πούτιν δεν είναι αρπακτικό, αλλά μπορεί να μας αφήσει και κανένα κοκαλάκι με λίγο κρεατάκι να έχουμε τα προς το ζειν. Σε αντίθεση με τους γερμαναράδες που θέλουν να μας καταβροχθίσουν ολόκληρους.
Το μόνο που φοβάμαι είναι μήπως ο Σάρουμαν, δηλαδή η Γερμανία των δακτυλιδιών, προκαλέσει έναν νέο πραγματικό πόλεμο με πραγματικά όπλα, καθώς φαίνεται να μην μαθαίνει από τα παθήματά της στον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ίσως όμως, ακόμα κι έτσι, το Χόμπιτ που λέγεται Ελλαδίτσα, να τους σταματήσει...

- Copyright © Touareg Blue -