Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015




 «Γιατί τέτοιος χαμός;» ρώτησα έναν από τους παρευρισκομένους στην κατάμεστη Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου, χθες, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του νέου βιβλίου του Γιάννη Μακριδάκη, «Αντί Στεφάνου». «Είναι πασίγνωστος», μου απάντησε. Για να είμαι ειλικρινής, τον είχα δει νομίζω στην τηλεόραση ως φυσικό καλλιεργητή, σε μια ειδική εκπομπή, μιας και δεν είναι τηλεοπτική persona, αλλά πέραν τούτου, δεν γνώριζα τον βίο και την πολιτεία του. Οι απόψεις και η φιλοσοφία του μου ήταν ήδη γνωστές και συναινούσα σ’ αυτές από παλιά. Αλλά ο άνθρωπος αυτός έχει γίνει κάτι σαν κήρυκας του μέλλοντος, ενός μέλλοντος που πολλοί άνθρωποι ποθούν, εδώ και αιώνες.
Αν είναι κάποιος που ευαγγελίζεται τον αληθινό «λιτό βίο», αυτός είναι ο Μακριδάκης, ο οποίος, από φυσικός καλλιεργητής μετεξελίχθηκε σε συγγραφέα, ή μάλλον και σε συγγραφέα, αφού, όπως είπε στο συριανό κοινό που τον τίμησε με την παρουσία του στην κατάμεστη Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου, κάποια στιγμή «του βγήκε» αθέλητα να γράψει βιβλία. Στο τελευταίο του, « Αντί Στεφάνου», που του βγήκε μυθιστόρημα και εκδόθηκε από το Βιβλιοπωλείο της Εστίας, ασχολείται με την μετακαταναλωτική εποχή, της οποίας είναι φανατικός πρεσβευτής. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, μίλησε για πολλά, για την τροφή, για τον καταναλωτισμό, για τη φιλοσοφία του που είναι και στάση ζωής, την οποία «διδάσκει» στο «Απλεπιστήμιο», δηλαδή το Απλό Πανεπιστήμιο της φυσικής ζωής.
Το νέο του βιβλίο, είναι άκρως αιρετικό. Ασχολείται με τη ζωή και το θάνατο, αλλά με μια πρωτόγνωρη και ανατρεπτική οπτική, σαρκάζοντας το ιερό του θανάτου της ιερής μάνας…
«Δεν ευδοκίμησε τελικά ως νεκροθάφτης στη θέση του Ευταξία ο Στέφανος ο Λαδικός», λέει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. «Μονάχα μια κηδεία πρόλαβε  να διεκπεραιώσει κι αυτή ήταν της μητέρας του. Διότι η Πάτρα, εκ του Κλεοπάτρα, Λαδικού, το γένος κουμά, η επονομαζόμενη και Ξυλαγγούρω κάποτε, όταν ήταν ακμαία, υπό των ζηλοφθόνων γυναικών της μικράς νήσου, απεβίωσε αιφνιδίως σε ηλικία 66 ετών, πιθανότατα από ανακοπή καρδιάς σύμφωνα με τη γνωμάτευση του αγροτικού γιατρού, τρεις μόλις μέρες αφότου ανέλαβε καθήκοντα εντός νεκροταφείου ο μοναχογιός της. Έγειρε το κεφάλι της αριστερά σαν λαβωμένο πουλάκι, όπως καθόταν στο κατώφλι του σπιτιού της το απόγευμα της Δευτέρας 19ης Μαΐου, και ξεψύχησε ήσυχα. Σαν να αποκοιμήθηκε γλυκά κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Είχε και ένα απολύτως εμφανές όσο και αινιγματικό μειδίαμα στα χείλη της, το οποίο αν και κατά κόρον ερμηνεύτηκε ως διάψευστο τεκμήριο του ότι έφυγε από τη ζωή ικανοποιημένη, ίσως να ήταν τελικά μόνον επιτιμητικό αφού, όπως πικρόχολα αποφάνθηκε και ο περιπτερούχος καπετάν Παράσχος Ψιλάκης κουνώντας πάνω κάτω το κεφάλι του απογοητευμένος από την απολύτως πλέον διακριτή κοινωνική της νήσου παρακμή, η μακαρίτισσα ίσως προείδε λόγω μιας πιθανής προθανάτιας έκλαμψης τα όσα αλλοπρόσαλλα επακολούθησαν την έξοδο αυτής…»

Βιογραφικό
Ο Γιάννης Μακριδάκης γεννήθηκε το 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Από το 1997, που ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών με σκοπό την έρευνα, αρχειοθέτηση, μελέτη και διάδοση των τεκμηρίων της Χίου, οργάνωνε τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα του Κέντρου, επιμελούνταν τις εκδόσεις του και διηύθυνε το τριμηνιαίο περιοδικό “Πελινναίο” έως το 2011.
Κατόπιν άφησε τις πόλεις και μετακόμισε για μόνιμη διαμονή στην Βολισσό της ΒΔ Χίου. Εκεί, στράφηκε προς την φυσική καλλιέργεια της γης και έγινε παρατηρητής της αργής αβίαστης φυσικής ανάπτυξης. Ίδρυσε το «Απλεπιστήμιο Βολισσού», μέσα από το οποίο διοργανώνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας, αλκαλικής διατροφής και πολιτικής στάσης ζωής με γνώμονα τον αντικαταναλωτισμό και την αποανάπτυξη.
Έχει γράψει τα βιβλία:
“Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι, όλοι. Χιώτες πρόσφυγες και στρατιώτες στη Μέση Ανατολή: Μαρτυρίες 1941 – 1946″ (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2006 και Εστία 2010)
“10.516 μέρες: Ιστορία της νεοελληνικής Χίου 1912 -1940″, ιστορικό αφήγημα (εκδ. Κ.Χ.Μ., Πελινναίο 2007)
“Aνάμισης ντενεκές”, μυθιστόρημα (Eστία 2008), το οποίο κυκλοφόρησε και στα τουρκικά με τίτλο Bir bucuk teneke (εκδόσεις Senocak 2009). Το 2015 ανέβηκε στο θέατρο σε σκηνοθεσία Μαρίας Αιγινίτου.
“Η δεξιά τσέπη του ράσου”, νουβέλα (Εστία 2009),
“Ήλιος με δόντια”, μυθιστόρημα (Εστία 2010), το οποίο ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Βασίλη Βασιλάκη
“Λαγού μαλλί”, νουβέλα (Εστία 2010),
“Η άλωση της Κωσταντίας”, μυθιστόρημα (Εστία 2011), το οποίο ανέβηκε στο θέατρο (2012) σε σκηνοθεσία Χρήστου Βαλαβανίδη. Κυκλοφόρησε στα Γαλλικά με τίτλο La chute de Constantia (εκδόσεις S. Wespieser 2015)
“Το ζουμί του πετεινού”, νουβέλα (Εστία 2012).
“Του Θεού το μάτι”, νουβέλα (Εστία 2013)
“Αντί Στεφάνου”, νουβέλα (Εστία 2015




- Copyright © Touareg Blue -