Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015



Λέμε ότι μέσα στην κρίση φτωχοποιηθήκαμε, πεινάσαμε, υποφέραμε, μας πετσοκόψανε με τα μνημόνια. Έτσι είναι, αλλά όχι για όλους. Κάποιοι μέσα στην κρίση γίνανε Κροίσοι. Είναι πολλοί μεσίτες που αγόρασαν και αγοράζουν σπίτια «σκοτωμένα», μπιρ παρά, τα οποία μεταπωλούν σε διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές και βγάζουν τσουβάλια λεφτά. Είναι πολλοί, έχοντες και κατέχοντες, που έβγαλαν τσουβάλια λεφτά, δισεκατομμύρια πτερόεντα, με τη φοροδιαφυγή, με την μεταφορά του πλούτου τους στο εξωτερικό και με διάφορους «νόμιμους» τρόπους, δηλαδή με ένα κράτος που έκανε τα στραβά μάτια σε όλα τα λαμόγια και τους απατεώνες της ολιγαρχικής ελίτ.
Είναι και οι συντεχνίες των προυχόντων, δικαστικών, στρατιωτικών, υψηλόμισθων υπαλλήλων και συνταξιούχων του δημοσίου, που, την ώρα που όλοι οι άλλοι εμείς, οι πληβείοι, πεινάμε και υποφέρουμε, την ώρα που παρακαλάμε για τα ευρουλάκια τους δανειστές και τοκογλύφους, την ώρα που στα κρατικά ταμεία δεν υπάρχει μία, που είμαστε στην κόψη του ξυραφιού της χρεοκοπίας, τα καταφέρνουν και παίρνουν πίσω αυτά που τους πήρε το μνημόνιο. Οι στρατιωτικοί τα παίρνουν πίσω, οι δικαστικοί τα παίρνουν πίσω, οι υψηλοσυνταξιούχοι, με τις παχυλές συντάξεις των 1500 ή και 2000 ευρώ, τα παίρνουν πίσω, με δικαστικές αποφάσεις, την ώρα που οι χαμηλοσυνταξιούχοι από τις απανωτές περικοπές έχουν έρθει σε ένδεια και δεν έχουν να φάνε. Δεν υποφέρουν λοιπόν όλοι με την κρίση. Δεν τα τρώμε όλοι μαζί και δεν τα έχουμε φάει όλοι μαζί.
Δισεκατομμύρια πτερόεντα κυκλοφορούν πάνω από το κεφάλι μας, και λες, πού είναι όλα αυτά τα δις, πού πήγαν και πού πηγαίνουν; Και τα 200 και βάλε δις των δανείων που σήμερα βρίσκονται πάνω από το κεφάλι μας σαν δαμόκλειος σπάθη, πού πήγαν και πού πηγαίνουν; Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων, διαλύθηκε το σύμπαν. Νοσοκομεία χωρίς γάζες και οινόπνευμα, χωρίς νοσηλευτικό προσωπικό, σχολεία ρημαγμένα, κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις που έχουν βρει σύγχρονους δούλους, γιατί η λέξη εργαζόμενος πλέον τείνει να καταργηθεί με τα 2εκατομμύρια ανέργους, που έχουν να τους πληρώσουν ένα και δύο και τρία χρόνια, κρατικοδίαιτα συνδικάτα με τους εργατοπατέρες με τις χοντρές κοιλάρες, που κάνουν απεργίες, σήμερα μέσα στην αιχμή της εθνικής προσπάθειας της νέας κυβέρνησης, όπως αυτή των υπαλλήλων της Πολιτικής Αεροπορίας, οι οποίοι τώρα το θυμήθηκαν και καλά ότι έχουν πρόβλημα στον εξοπλισμό των αεροδρομίων και τώρα θυμήθηκαν να ζητήσουν τις υπερωρίες τους. Πόσα χρόνια είχαμε να ακούσουμε γι αυτούς; Και τώρα βγαίνουν και ζητάνε τα ρέστα, και εγκαλούν με ύβρεις τον αρμόδιο υφυπουργό, ακόμα δε βγήκε από το αυγό του, για τα προβλήματα που αίφνης παρουσιάστηκαν μπροστά τους ως κεραυνός εν αιθρία…
Αν δεν χτυπήσει η δαμόκλειος σπάθη όλους αυτούς τους προνομιούχους, τους οποίους πληρώσαμε και πληρώνουμε ακριβά εσείς, εγώ, εμείς όλοι οι πληβείοι, δεν θα δούμε γιατρειά σ’ αυτό τον τόπο. Και αναρωτιέμαι, ποιοι θα κάνουν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρα; Οι τρία εκατομμύρια συνταξιούχοι, οι δύο εκατομμύρια άνεργοι, τα γυναικόπαιδα ή οι χιλιάδες επιστήμονες που έχουν βρει την τύχη τους στο εξωτερικό;
Το παραγωγικό δυναμικό της χώρας, ταλαιπωρημένο, που ο κύριος Τόμσεν θέλει να δουλεύουν για 300 ευρώ το μήνα, επειδή, λέει, εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε, δεν αριθμεί πάνω από τρία εκατομμύρια. Αυτοί είναι όλοι κι όλοι που βρίσκονται σήμερα στην παραγωγή, κι απ’ αυτούς οι περισσότεροι είναι με την ώρα, με το μεροκάματο, τριμηνίτες ή πενταμηνίτες στην καλύτερη περίπτωση, ημιαπασχολούμενοι, απειλούμενοι συνεχώς με απόλυση, απλήρωτοι για μήνες ή και χρόνια. Όχι, δεν είμαστε Βαλκάνια. Γιατί ακόμα και στη Βουλγαρία με την οποία θέλει να μας συγκρίνει ο κύριος Τόμσεν, οι τιμές των προϊόντων είναι οι μισές ή και πιο κάτω από τις δικές μας, και θέλουν να αυξήσουμε τον ΦΠΑ στο θεό. Και με 28-30% ανεργία θέλουν ομαδικές απολύσεις!
Και δεν ακούω κανέναν από τους πρώην τροϊκανούς, νυν θεσμούς, τον Σόιμπλε, την Λαγκάρντ, τον Τόμσεν, τον Ντάισενμπλουμ, να λένε κουβέντα για τα προνόμια που απολαμβάνουν στη χώρα της κρίσης οι Κροίσοι και οι κάστες της ελίτ. Φυσικά, γιατί αν έλεγαν, θα έπρεπε να μας πουν εκείνοι τι μισθό παίρνουν για να μας γδύνουν, θα έπρεπε να μας πουν τα δις πτερόεντα που μας έχουν «δανείσει», από πού τα βρήκαν-και μη μας πούνε πάλι το παραμύθι ότι τα πήραν από τον ευρωπαίο φορολογούμενο…
Η παγκόσμια αυτοκρατορία του χρήματος, των Κροίσων και των υψηλόμισθων κρατικών λειτουργών, πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει. Να την τελειώσουμε!    

- Copyright © Touareg Blue -