Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015



Στις 2 η ώρα το πρωί, ώρα ύπνου για μια φυσιολογική νύχτα, ξύπνησαν τα φαντάσματα. Στην Αθήνα, μετά το διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για ναι ή όχι στην πρόταση των δανειστών, κάποιοι, ξύπνιοι προφανώς ακούγοντας ειδήσεις στα κανάλια, έσπευσαν στα ΙΤΜ να πάρουν τα λεφτά τους.
Και η επόμενη μέρα ήταν Σάββατο. Μέρα αργίας, όπως και η Κυριακή. Οι κάτοικοι της χώρας αυτής, όπου ξυπνούν συχνά τα φαντάσματα, δεν ευχαριστήθηκαν τον πρωινό τους ύπνο. Έσπευσαν στα ΙΤΜ να πάρουν τα λεφτά τους. Το ίδιο και την Κυριακή.

Όπως ήταν φυσικό, τα κανάλια έσπευσαν να απαθανατίσουν το γεγονός. Και ο κύριος Σόιμπλε έσπευσε να καγχάσει κυνικά για το γεγονός, επιχαίροντας. Δεν ξέρω αν κάποιοι από τους δανειστές διαθέτουν κανενός είδους συναίσθημα. Ξέρω πάντως πολύ καλά ότι ο κύριος Σόϊμπλε διαθέτει ένα και μοναδικό συναίσθημα. Κακεντρέχεια και χαιρεκακία. Συναισθήματα καταστροφικά για έναν πολιτικό.
Στους ιθαγενείς αυτής της χώρας που λέγεται  Ελλάδα, προφανώς κυριάρχησε ένα και μοναδικό συναίσθημα: Ο φόβος. Συναίσθημα σύνηθες για αδύναμους και εξαθλιωμένους λαούς. Συναίσθημα πρωτόγονο, που εγκαταστάθηκε μέσα στην ανθρώπινη ψυχολογία εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τότε που το ανθρώπινο είδος έκανε τα πρώτα του βήματα πάνω σε τούτο τον πλανήτη. Συναίσθημα τότε χρήσιμο, για την επιβίωση. Συναίσθημα τότε απαραίτητο, για την άμυνα απέναντι στους φυσικούς εχθρούς. Από τότε πέρασαν αιώνες, χιλιετηρίδες.
Όμως ο φόβος ποτέ δεν έσβησε από την καρδιά των ανθρώπων. Πρώτος και μεγαλύτερος, ο αρχέτυπος φόβος του θανάτου. Σε τούτον εδώ το φόβο επένδυαν στα παλιά χρόνια οι μεγάλοι της γης, οι βασιλιάδες, οι αυτοκράτορες, οι μεγιστάνες του πλούτου. Δεύτερος, ο φόβος της φτώχειας. Σε  τούτον εδώ το φόβο επενδύουν σήμερα οι κυρίαρχοι της γης, οι τοκογλύφοι, οι τραπεζίτες, οι πάσης φύσεως «δανειστές», οι ολιγάρχες, τα μεγάλα και τρανά λόμπυ, συμμορίες που μόνος τους ρόλος πάνω σε τούτη τη γη είναι να λυμαίνονται και να ξεζουμίζουν τους πιο αδύναμους. Οι κυρίαρχοι της γης σήμερα, εμπορεύονται το φόβο της φτώχειας. Στήνουν τα οικονομικά τους παιχνίδια, εκβιάζοντας ολόκληρους λαούς με το φάντασμα της φτώχειας, που είχε καιρό να χτυπήσει την πόρτα μας, σε σκηνικό απειλών, ότι από τούτη τη φτώχεια που τώρα ζούμε , υπάρχει και χειρότερη. Μπορεί να υπάρχει και χειρότερη, σίγουρα, στην Αφρική, την καθημαγμένη από τους ίδιους κυρίαρχους, τις συμμορίες των τοκογλύφων που ξεζούμισαν κάθε φυσικό πόρο αυτής της ηπείρου.
Ο φόβος της φτώχειας, τώρα κάνει την εμφάνισή του και στην ευτραφή Ευρώπη.  Εξαπλώνεται ραγδαία, όπως σε προηγούμενους αιώνες η πανούκλα, που έσβησε από το χάρτη ένα μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών πληθυσμών.
Τρόμος και φόβος στη μικρή Ελλάδα, με τις απειλές και τους εκβιασμούς των «δανειστών» σε συγχορδία με τους εσωτερικούς εκβιαστές, για έξοδο από το ευρώ, δηλαδή για την παρουσία στη ζωή μας του φαντάσματος της φτώχειας. Αυτό ο φάντασμα, αυτός ο τρόμος και ο φόβος, είναι κλεισμένος μέσα στα ΙΤΜ των τραπεζών. Δέστε τι θα πάθετε, αν δεν γονατίσετε στα τέσσερα, δέστε τι έπαθε η Κύπρος πριν από 2 χρόνια, δέστε τι θα πάθετε Ισπανοί, αν βγάλετε τους Podemos στην κυβέρνησή σας.
Έτσι έκαναν πάντοτε οι ισχυροί της γης. Έτσι κάνουν και σήμερα. Γιατί ξέρουν πως ο φόβος φυλάει τα έρμα. Μόνο που είχαμε την ψευδαίσθηση ότι σήμερα, στον 21ο αιώνα, μετά από τόσους αιώνες πολέμων, τρομοκρατίας, φτώχειας και εξαθλίωσης, μετά από τόσους αιώνες με τους κάθε λογής δυνάστες πάνω από τα κεφάλια των βασανισμένων μαζών, έχουμε εξελιχθεί, έχουμε κάνει ένα βήμα προς την ευημερία, την εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας, ένα βήμα προς μια καλύτερη ζωή για όλους, ένα βήμα προς την ισότητα όλων, προς τα ίσα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους.
Δυστυχώς, τα γεγονότα και οι ιστορικές στιγμές που ζούμε, μας διαψεύδουν. Πάντα υπάρχουν οι ισχυροί πάνω από τα κεφάλια μας, τα όρνεα που θέλουν να μας ρουφήξουν το αίμα, που μας απειλούν με τη φτώχεια, που, σαν καλοί ψυχολόγοι, διαχειρίζονται το φόβο μας σαν να ήταν παιχνίδι. Ο μόνος μας φόβος, είναι ο φόβος. Και δυστυχώς, δεν έχουμε μάθει να τον διαχειριζόμαστε.
Τώρα σπέρνουν το φόβο και τον πανικό μπροστά για ένα, υποτίθεται, κεκτημένο στις σύγχρονες κοινωνίες μας, τη δημοκρατία. Όσοι εμπορεύονται το φόβο, μπροστά το δικαίωμά μας να πούμε τη γνώμη μας, γιατί πλέον δεν είμαστε οι άμορφες και άβουλες μάζες που έσκυβαν το κεφάλι στους βασιλιάδες και τους αυτοκράτορες, με την πιο άμεση δημοκρατική έκφραση που είναι το αρχαιότατο πολιτικό καθεστώς στη χώρα μας, το δημοψήφισμα, πρέπει να πάρουν την απάντησή τους. Δεν σας φοβόμαστε πια, δεν φοβόμαστε τη φτώχεια και την πείνα, δεν σας έχουμε ανάγκη, μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, να φτιάξουμε μια καλύτερη ζωή χωρίς εσάς. Είναι ένας δρόμος κοπιαστικός και δύσκολος ο δρόμος της ελευθερίας και της αυτοδυναμίας. Και έχει τίμημα. Όμως είναι μονόδρομος. Take it, or leave it, κύριε Σόϊμπλε. Your game is over!

- Copyright © Touareg Blue -