Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015



«Ξέρουμε όλοι ότι οι εφοπλιστές το μόνο που κοιτάζουν είναι "την τσέπη τους". Αυτό όμως που με ενοχλεί ιδιαίτερα είναι ότι το νησί μας δεν το υπολογίζουν καθόλου, είναι σαν να μην υπάρχει! Καλά τέτοια αδιαφορία δεν την περίμενα...» (Aπό επιστολή του δημοσιογράφου Νίκου Πετράκη στις 20-4-015 στο ΛΟΓΟ των Κυκλάδων)

από την Αλκμήνη Ψιλοπούλου

Μια φορά κι έναν καιρό στα μικρά νησιά του Αιγαίου οι ντόπιοι περίμεναν στους μόλους για να αγναντέψουν τα καράβια που έρχονταν από μακριά, να τους πάρουν για την Αθήνα κι έπειτα για την ξενιτειά. Γυναίκες ανέμιζαν μαντήλια, μουσκεμένα από τα κλάματα του αποχωρισμού, άντρες που έφευγαν κοίταζαν μοιρολατρικά τον τόπο τους να απομακρύνεται, για πολύν καιρό, ίσως για πάντα. Δύσκολοι καιροί, λίγα τα καράβια, άγνωστα τα δρομολόγια.
Έπειτα ήρθαν τα μεγάλα πλοία, κι αργότερα ακόμη μεγαλύτερα, κάθε μέρα και συχνά δύο φορές τη μέρα, για Σύρο-Πειραιά τα BlueStar, για τα ενδοκυκλαδικά τα άλλα της ΝΕL ή της HellenicSeaways, το «Παναγία Θαλασσινή», το «Άρτεμις», τα ταχύπλοα Super  Fast. Κάθε μέρα τα λιμάνια των νησιών μας τιτίβιζαν από την κίνηση, καράβια έρχονταν, καράβια πήγαιναν, κόσμος, ταξιδιώτες, επισκέπτες. Οι γυναίκες δεν κουνούσαν πια τα μαντήλια του αποχωρισμού ούτε οι άντρες κοίταζαν με νοσταλγία τη στεριά να φεύγει για πάντα. Οι καιροί είχαν αλλάξει.
Και ήρθε η ώρα να αλλάξουν και πάλι. Προς το χειρότερο. Οι εφοπλιστές, με πρόσχημα την κρίση, μαθημένοι να αλωνίζουν το Αιγαίο χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν παρά μόνο στην τσέπη τους, αρχίζουν να εγκαταλείπουν σιγά-σιγά τα νησιά μας και να πηγαίνουν σε άλλες θάλασσες, πιο κερδοφόρες. Οι καιροί των παχιών αγελάδων τελείωσαν για τους νησιώτες, όχι για κείνους που έχουν το χρήμα και μας διαφεντεύουν.
Εδώ και πέντε χρόνια είχαν φανεί τα σημάδια. Πότε χάλαγαν οι μηχανές του AquaJewell,  πότε σταματούσαν τα δρομολόγια του ενδοκυκλαδικού της άγονης AquaSpirit, πότε αποσυρόταν από τη γραμμή το «Άρτεμις»,  πότε έβγαινε εκτός το «Μυτιλήνη», πότε το «Αίολος Κεντέρης» αποσυρόταν για άγνωστους λόγους, καθώς και το «AquaMaria», με τους νησιώτες να κάθονται στους μόλους και στα λιμάνια περιμένοντας.
Φέτος το χειμώνα τα πράγματα χειροτέρεψαν. Πότε έληγε η σύμβαση του «Άρτεμις» και μέχρι να ανανεωθεί το καράβι έμενε ακινητοποιημένο στο Λαύριο, εκτός για μέρες και το AquaSpirit λόγω επίσχεσης των απλήρωτων για μήνες εργαζομένων ή λόγω αδυναμίας να βάλουν πετρέλαιο.
Και τώρα εν μέσω τουριστικής σαιζόν, τα πράγματα χειροτερεύουν. Η ΝΕL  πνέει τα λοίσθια και είναι πλέον θέμα χρόνου να βαρέσει το κανόνι. Οι εργαζόμενοι σε όλα τα καράβια της, όχι μόνον απλήρωτοι αλλά και χωρίς καμία ενημέρωση. Το Άρτεμις πότε κυκλοφορεί και πότε δένει τους κάβους, τα δρομολόγιά του από τη Δευτέρα 8-6 δεν γίνονται, για άγνωστους λόγους, περιμένουμε να μάθουμε αν θα φύγει ή όχι την Πέμπτη 11-6, η τύχη του και η δική μας, άγνωστη.
Από την περασμένη Πέμπτη το  AQUASPIRIT δεν εκτελεί δρομολόγια, με την εταιρεία να μην έχει δώσει την παραμικρή εξήγηση για την μη πραγματοποίησή τους. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες,  στο πρόγραμμα της νέας εβδομάδας (8-14/6) δεν έχει συμπεριληφθεί στα δρομολόγια, με το Γραφείο Ναυτολογίας να μην έχει την παραμικρή ενημέρωση. Αποτέλεσμα, οι νησιώτες  για να ταξιδέψουν από και προς την πρωτεύουσα των Κυκλάδων πρέπει να το κάνουν μέσω Αθήνας με μία ή και περισσότερες διανυκτερεύσεις...
Βέβαια, το Υπουργείο έχει δώσει για την επιδότηση των άγονων γραμμών  2 και κάτι εκατομμυριάκια, χρήματα τα οποία ουδείς γνωρίζει πού πηγαίνουν, αφού η εταιρεία δεν έχει, όπως λέει, λεφτά ούτε για πετρέλαια, ούτε για να πληρώσει τους εργαζόμενους. Άγνωστο λοιπόν και πού πηγαίνουν τα χρήματα των κρατικών επιδοτήσεων για την άγονη γραμμή.
Και όλοι περιμένουν. Οι νησιώτες περιμένουν, οι εργαζόμενοι περιμένουν, ελπίζοντας, τι, κανείς δεν ξέρει. Θα κουνάμε σε λίγο τα μαντήλια από το μόλο, όπως πριν από έναν αιώνα, περιμένοντας τα καράβια, τώρα με οργή και όχι με κλάματα.
 (αναδημοσίευση από http://www.logotypos.gr/ 22-6-015)


- Copyright © Touareg Blue -