Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015




«Προσωπείο φορά ο ηθοποιός, ο νεκρός, ο μύστης, ο δήμιος, ο μασκαράς, αλλά κι ο καθένας από μας. Δίχως αυτά, ποιοι είμαστε;»
Προσωπείο φορά ο κάθε ρόλος που παίζουμε στη ζωή, θα συμπληρώναμε στην παραπάνω επιγραφή που σηματοδοτεί την έκθεση του Γιάννη Βέλλη, με θέμα τα προσωπεία.
Την Τετάρτη 29 Ιουνίου, στην χαμηλή αίθουσα της Αποθήκης δίπλα στο Νομαρχιακό κτήριο Τσιροπινά της Ερμούπολης, πλήθος κόσμου είχε συρρεύσει παρά τον καύσωνα για να δει την νέα δουλειά του γνωστού συριανού καλλιτέχνη, την καλύτερή του μέχρι τώρα, κατά την άποψή μας αλλά και πολλών άλλων. Μάσκες, πρόσωπα μυθικά ή φανταστικά, ο Δον Κιχώτης, η γυναίκα-κηροπήγιο, η γυναίκα-φλόγα, ο φτωχός ή ο ζητιάνος, πρόσωπα ανώνυμα με την έκφραση της λύπης ή της απογοήτευσης, κοσμούσαν όλους τους τοίχους  της αίθουσας, μιλώντας με τις εκφράσεις τους ακινητοποιημένες για πάντα, φυλακισμένες μέσα στα προσωπεία. Πρόσωπα που μας μιλούν για μας τους ίδιους, για τους μύθους ή τις ονειρικές μας δραπετεύσεις μέσα σε άλλα πρόσωπα, γνωστά μας ή ξένα, για τα πρόσωπα των ανθρώπων που βλέπουμε γύρω μας ή των δικών μας. Παγωμένη στο χρόνο η έκφραση των προσωπείων του Βέλλη, απαθανατίζει τη στιγμή και την περνάει στην αιωνιότητα. Γιατί το πρόσωπο των συναισθημάτων, είναι το πανανθρώπινο πρόσωπό μας. Η κοινή μας ψυχή.
Φτιαγμένα από υλικά της φύσης, ξύλα, ροκανίδια, γύψο, γάζες, τα προσωπεία του Βέλλη μας ταξίδεψαν θυμίζοντάς μας το καρναβάλι που λέγεται ζωή, πραγματικότητα αλλά και μύθος ή φαντασία. Συγχαρητήρια!!!



- Copyright © Touareg Blue -