Δημοσιεύτηκε από: Αλκμήνη Ψιλοπούλου Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Νεκροταφείο της Ερμούπολης, Σύρος
Ο θάνατος και η ζωή είναι δίδυμα αδέλφια. Το ένα μαύρο, το άλλο άσπρο. Το ένα φως, το άλλο σκοτάδι. Την πίσω όψη του νομίσματος της ζωής που είναι ο θάνατος, δεν μπορεί να την αντέξει ο άνθρωπος. Για να ξορκίσει αυτή την κακή του μοίρα, που είναι να έχει συνείδηση του θανάτου, μόνος αυτός από όλα τα ζωντανά του πλανήτη, προσπαθεί να βρει τρόπους αθανασίας.
Μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, ο άνθρωπος ήθελε να πιστεύει ότι η ζωή συνεχίζεται κάπου αλλού, να λατρεύει τους θανόντες προγόνους, να τους φτιάχνει αγάλματα, μουσικές, ζωγραφιές με τις εικόνες τους, μύθους για τον κάτω κόσμο και τη Δευτέρα παρουσία, έτσι ώστε τα νεκροταφεία να συνεχίζουν τη ζωή ως μαυσωλεία. Πολλές αρχαίες κοινωνίες μάλιστα, φρόντιζαν όσο οι άνθρωποι ήταν εν ζωή, να ετοιμάζουν τη ζωή τους μετά θάνατον…
 Έτσι οι ζωντανοί ανακατεύονται με τους νεκρούς. Εξακολουθούν να ζουν μέσα από τη μνήμη, μέσα από φωτογραφίες, από αντικείμενα, από καλλιτεχνήματα, από τα παιδιά των ανθρώπων.  Σε ένα βιβλίο μάλιστα του νομπελίστα συγγραφέα Ζοζέ Σαραμάγκου, ο διευθυντής ενός ληξιαρχείου, έδωσε εντολή στον υπάλληλό του κύριο Ζοζέ,  να καταστρέψει το πιστοποιητικό θανάτου μιας γυναίκας, «ανασταίνοντάς» την μ’ αυτό τον τρόπο. «Υπάρχει ένα τελευταίο ζήτημα να λύσουμε» λέει στον υπάλληλο, «Ποιο, κύριε;» «Από το φάκελο της άγνωστης γυναίκας λείπει το πιστοποιητικό θανάτου». «Δεν κατάφερα να το βρω, θα πρέπει να έμεινε στο βάθος του αρχείου ή θα μου έπεσε στο δρόμο». «Όσο είναι χαμένο η γυναίκα θα είναι νεκρή». «Νεκρή θα είναι ακόμα κι αν το βρω». «Εκτός κι αν το καταστρέψετε», είπε ο ληξίαρχος. Ο κ. Ζοζέ απόμεινε ακίνητος στη μέση του δωματίου. Δεν ήταν ανάγκη να συμπληρώσει καινούργια καρτέλα γιατί είχε ήδη αντίγραφο του φακέλου της. Αυτό που χρειαζόταν όντως ήταν να σκίσει ή να κάψει το πρωτότυπο όπου ήταν αναγραμμένη η ημερομηνία θανάτου της…»

Σήμερα η τεχνολογία της «αθανασίας» έχει εξελιχθεί. Δεν χρειάζεται πλέον να γεμίζουμε μαυσωλεία με αγάλματα των αγαπημένων μας νεκρών, ίσως μάλιστα να μη χρειάζονται κάποια στιγμή ούτε τα νεκροταφεία, ούτε τα ληξιαρχεία. Ένα βίντεο με στιγμιότυπα από τη ζωή τους, μια σελίδα τους στο facebook, και ιδού, οι αγαπημένοι μας γίνονται αθάνατοι. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, θα συνεχίσουν να ζουν μαζί μας, ως …άϋλες οντότητες.



Το μεγαλύτερο εικονικό νεκροταφείο του κόσμου

Το Facebook θα γίνει το μεγαλύτερο «εικονικό νεκροταφείο» του κόσμου, λέει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο, σύμφωνα με το οποίο, «περισσότεροι άνθρωποι θα είναι νεκροί παρά ζωντανοί στο Facebook πριν από το τέλος του αιώνα σύμφωνα με έναν στατιστικολόγο και σχετικές έρευνες, όπως αναφέρει η Daily Mail».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «το κοινωνικό δίκτυο το οποίο σήμερα διαθέτει 1,5 δισεκατομμύριο χρήστες σε όλο τον κόσμο, θα μετατραπεί στο μεγαλύτερο «εικονικό νεκροταφείο» του κόσμου περίπου το 2098.

Η άρνηση του δημοφιλούς κοινωνικού δικτύου να διαγράφει αυτόματα τα προφίλ των θανόντων σημαίνει ότι αυτά τα προφίλ θα είναι πολύ περισσότερα απ’ ότι φανταζόμαστε σε λίγα χρόνια. Ο Hachem Sadikki, υποψήφιος διδάκτωρ στον τομέα των στατιστικών στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, αναφέρει ότι εργάστηκε με βάση συγκεκριμένα στοιχεία και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ανάπτυξη του Facebook θα αρχίσει να επιβραδύνεται σύντομα. Αυτό σε συνδυασμό με το δεδομένο ότι το Facebook θα διατηρήσει την ίδια πολιτική για τους νεκρούς χρήστες οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα σύμφωνα με τον Sadikki.

Αυτή τη στιγμή όταν ένας χρήστης πεθαίνει, το Facebook δεν διαγράφει το λογαριασμό του και αντ’ αυτού τον μετατρέπει σε μια σελίδα μνήμης. Ο μόνος τρόπος να διαγραφεί ένα προφίλ νεκρού χρήστη είναι να έχει κάποιος τον κωδικό του, να μπει και να τον κλείσει. Αλλά δεδομένου ότι λίγοι άνθρωποι δίνουν τον κωδικό τους σε κάποιο τρίτο άτομο, η σελίδα είναι πιθανόν να μείνει ενεργή και με την ίδια μορφή αρκετό καιρό μετά το θάνατο του χρήστη.

Το Digital Beyond αναφέρει ότι περίπου 970.000 χρήστες του Facebook θα πεθάνουν μόνο φέτος σε όλο τον κόσμο. Μια αυξητική τάση δηλαδή (αναλογική και των νέων εγγεγραμμένων στο κοινωνικό δίκτυο) με 385.968 νεκρούς χρήστες το 2010 και 580.000 το 2012.
Η πολιτική του Facebook για τους νεκρούς χρήστες έχει σχολιαστεί αρκετά καθώς πολλές οικογένειες θέλουν περισσότερο έλεγχο για το πώς οι αγαπημένοι τους εμφανίζονται διαδικτυακά μετά το θάνατο. Λογικό αν αναλογιστεί κανείς ότι πολλοί εμφανίζονται να έχουν γενέθλια με αποστολές ειδοποιήσεων σε άλλους χρήστες παρά το γεγονός ότι έχουν αποβιώσει.
Το Facebook έχει προσπαθήσει να δώσει μια λύση ζητώντας από τους χρήστες να ορίσουν κάποιο άτομο που θα διαχειρίζεται το προφίλ τους αν συμβεί κάτι. Αυτό το άτομο μπορεί ουσιαστικά να αφήσει μια τελευταία δημοσίευση αλλά και να αποδεχτεί ακόμη και νέα αιτήματα φιλίας. Μπορεί επίσης να αλλάξει και φωτογραφίες προφίλ αν το θέλει. Το Facebook ωστόσο αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο για τις στατιστικές που το θέλουν να μετατρέπεται μελλοντικά σε ένα «εικονικό νεκροταφείο».

(Πηγή http://www.newsbeast.gr/ 7-3-016)



- Copyright © Touareg Blue -